Մշակույթ

Տխրությունը մատուցող չէ, որ գա կամ գնա մատի շարժումով. Մտքեր Վարդգես Պետրոսյանի «Ապրած և Չապրած տարիներ» վիպակից

Վարդգես Պետրոսյանը վիպակը գրել է 1967-68 թվականներին։ Հեղինակը վեպը նվիրել է եղբոր՝ Կարո Պետրոսյանի հիշատակին։ «Ամեն մոտիկ մարդու մահով մեռնում է նաև մեր մի մասը։ Բայց ամեն մոտիկ մարդու մահ մեզ նաև պարտավորեցնում է ապրել նրա չապրած տարիները, խմել այն գինին, որ նա չհասցրեց խմել, երևի նաև սիրել, ում նա չկարողացավ…»: «Ի՞նչ տարբերություն ապրած և չապրած տարիների մեջ, ի՞նչ տարբերություն այս օդի, ծաղիկների, ջրերի, փողոցի ու աշխարհի համար դու՞ ես, թե՞ մեկ ուրիշը»։ «Սուտ է, աշխարհում ոչ մեկից ու ոչ մի բանից հետք չի մնում. ոչ ավազի վրա, ոչ ուրիշների հիշողության մեջ, ոչ ժամանակի ծալքերում։ Մարդուն մնում են միայն ապրած և չապրած տարիները»։ «Երբ մարդիկ...

Read more

Որոշեցինք, որ մեր երգով պետք է նպաստենք հասարակության մեջ տեղ գտած խնդիրների լուծմանը. Նաիրյան վոկալ անսամբլ

Յուրաքանչյուր  արվեստագետ  պետք է որոշում ունենա՝ ստեղծագործել և իր արվեստով, գործունեությամբ աշխարհը, երկիրն ավելի լավը դարձնել: Մեր նպատակը միայն գեղեցիկ...

Read more